Leaders of Unites #131 - Jorn Loots

18 maart, 2026

"Ik had veel opgekropte woede vanuit mijn jeugd in mijn lichaam en met basketbal kon ik dat eruit gooien."

Als kind was ik veel met hout in de weer. Ik maakte veel zwaarden

Mijn naam is Jorn Loots en ik ben 17 jaar. Ik ben geboren en getogen in Utrecht, in de wijk Lunetten. Ik was zeven toen mijn ouders gingen scheiden en vanaf toen heb ik ook voor de helft van de tijd in de wijk Kanaleneiland bij mijn vader gewoond. Nu woon ik weer bij mijn moeder. Met mijn vader heb ik geen contact meer.

Als kind was ik veel in de weer met hout. Ik had een zakmesje van mijn stiefvader gekregen en maakte zwaarden en beitels en zo van hout. Ik ging zelf hout zoeken in het bos bij mij in de buurt. Later heb ik zelf schuurpapier gekocht en kreeg ik een handboor. Ik had veel vrije tijd na school en vond het heerlijk om met hout bezig te zijn.

Soms vocht ik voor de grap met stokken met mijn moeder. Zij vond het leuk om met mij bezig te zijn. Ik heb zelfs een keer houten bezems gemaakt voor de eindmusical op de basisschool. Ik heb tot mijn dertiende veel met hout gespeeld. Maar toen ik in aanraking kwam met basketbal, had ik er veel minder tijd voor.

Ik had veel opgekropte woede vanuit mijn jeugd in mijn lichaam en met basketbal kon ik dat eruit gooien

Mijn vader heeft gebasketbald en zei een paar jaar geleden al eens tegen mij dat ik ook moest gaan basketballen. Maar ik voelde er weinig voor. Tot we op de middelbare school met gym gingen basketballen. Het was echt de eerste keer in mijn leven dat ik een basketbal in mijn handen had.

Ik begon meteen met schieten en was meteen verkocht. Al snel vond ik de gym alleen leuk als we gingen basketballen. Niet veel later heb ik aan mijn moeder gevraagd of ik een basketbal mocht en was ik elke dag bij mij in de buurt op het pleintje te vinden. Ik had veel opgekropte woede vanuit mijn jeugd in mijn lichaam en met basketbal kon ik dat eruit gooien.

Op het pleintje voelde ik me echt vrij. Zeker als we een partijtje speelden. De strijd, energie en onderlinge competitie vond ik heerlijk. Ik had mijn nieuwe hobby gevonden en werd lid bij Utrecht Cangeroes. Daarnaast ging ik ook al snel een team trainen, de kinderen onder de tien jaar. Ik heb het altijd leuk gevonden om anderen te helpen en me ergens voor in te zetten.

Helaas heb ik vorig jaar mijn kruisband gescheurd bij de selectietrainingen. Daardoor richt ik me dit seizoen volledig op het coachen. Ik coach de onder 18-4 en haal daar veel plezier uit. Hopelijk kan ik het basketballen weer oppakken als ik hersteld ben. Ik mis het.

Tijdens de 3X3 Leader Course heb ik vooral veel geleerd over het opzetten van een evenement. Ik wist echt niet dat daar zoveel bij komt kijken

Ik heb vorig jaar bij mijn club gevraagd of ik ook betaald kon worden voor de trainingen die ik geef. Ik vind het heel leuk, maar het kost ook veel tijd. Na overleg bleek dat toch niet mogelijk. Maar de club stuurde mij wel een paar opties door waar ik wel geld kon verdienen met het geven van basketbaltraining. Eén van de opties was 3X3 Unites.

Hoewel ik net geopereerd was aan mijn knie, heb ik me meteen opgegeven voor de 3X3 Leader Course. In het begin was ik vooral bezig met de anderen leren kennen en nieuwe connecties maken. Maar gedurende de 3X3 Leader Course heb ik vooral veel geleerd over het opzetten van een evenement. Ik wist echt niet dat daar zoveel bij komt kijken.

Zelf hebben we een glow in the dark toernooi georganiseerd als eindevenement. Ik durf wel te zeggen dat ik samen met iemand anders het meeste heb bedacht en geregeld. In het begin stoorde ik me eraan dat niet iedereen even veel deed, maar achteraf was het ook leerzaam om daar weer op een goede manier mee om te gaan.

Als je zoiets organiseert, kun je altijd tegen problemen aanlopen. Ik heb geleerd om in oplossingen te denken en niet bij de pakken neer te gaan zitten als iets even tegenzit. Je wordt er ook creatief van. Ik heb bijvoorbeeld zelf een grote pan soep gemaakt voor de deelnemers.

De mini-saxofoon staat voor mij symbool voor wie ik ben als persoon. Ik help graag anderen mensen en de mini-saxofoon is een tastbare herinnering daaraan

Ik denk dat het ongeveer twee jaar geleden is dat ik thuis wegging en ergens naartoe wilde gaan, toen een man plots naar mij riep of ik hem wilde helpen. Er stond een oude bank op straat en hij wilde die graag in zijn flat zetten, maar kreeg hem niet alleen naar boven. Ik had de tijd en wilde de man graag helpen.

Samen met een derde man hebben we de bank naar boven getild. Toen de bank eenmaal in de flat van de man stond, wilde hij mij iets geven om mij te bedanken. Hij pakte een mini-saxofoon en een plastic diamant. Ik mocht kiezen wat ik wilde. Ik koos de mini-saxofoon en sindsdien is die veel waard voor mij.

De mini-saxofoon staat voor mij symbool voor wie ik ben als persoon. Ik help graag anderen mensen en de mini-saxofoon is een tastbare herinnering daaraan. Ik vind het een leuk ding met een mooi verhaal erachter. Ik ben er heel zuinig op. En als ik de man tegenwoordig tegenkom, groeten we elkaar altijd.

Na de havo wil ik de pabo gaan doen. Mijn droom is om docent te worden, het liefst op een basisschool

Ik zit het vierde jaar van de havo. Verder besteed ik veel tijd aan basketbal, mijn vriendin en vrienden. Ik vind het leuk om uit te gaan. Als ik thuis ben, ga ik wel eens zitten schrijven in mijn schrift. Zo probeer ik moeilijke momenten uit mijn jeugd te verwerken of een plek te geven.

Daarnaast geef ik na school ook twee uur per week basketbal clinics aan kinderen van groep 3 en 4 en groep 5 en 6. Ik haal er voldoening uit als ik zie dat zij het naar hun zin hebben of als ik ze iets kan leren.

Na de havo wil ik de pabo gaan doen. Mijn droom is om docent te worden, het liefst op een basisschool. Ik kan het beste omgaan met jonge kinderen. Ik vind het leuk om ze te helpen en iets bij te brengen. Ja, dat komt toch elke keer weer terug bij mij.