Leaders of Unites #96 - Levon Kurginyan

Ik begon met basketballen toen ik 12 jaar oud was. Zoals veel kinderen in Duitsland groeide ik op met voetbal, maar na een tijdje begon ik naar andere mogelijkheden te kijken. Ik zag video’s van mensen die aan het basketballen waren en merkte dat ook steeds meer mensen om mij heen het speelden, en ik wilde dat ook doen. Hoe meer ik speelde, hoe meer ik ermee door wilde gaan.

MIJN VRIENDEN EN IK HEBBEN DE TREND VAN PICK-UP GAMES OPNIEUW TOT LEVEN GEBRACHT

Voordat ik bij een club ging spelen, had ik een soort leraar: Emanuel. Hij speelt bij Dynamic Squad. We speelden elke dag en hij hielp me beter te worden en leerde me verschillende moves. Toen ik uiteindelijk op mijn 15e besloot om bij een club te gaan, had ik al meer vaardigheden dan sommige teamgenoten. Ik begon in een U16-team en speelde daar één seizoen. Daarna moest ik van club veranderen, omdat ze geen U18-team hadden. Ik keek naar een paar andere clubs zoals Dynamic Squad, TUSA en ART Giants, maar ik werd niet aangenomen bij de hoger spelende teams vanwege mijn lengte en omdat ze geen talent in mij zagen. Uiteindelijk besloot ik voor een lager team te spelen, maar daar ben ik mee gestopt omdat ik het team en de manier waarop ze met elkaar communiceerden niet leuk vond.

Toen ik net begon met spelen, was de cultuur van pick-up games in de stad een beetje verdwenen. Vroeger waren er meer mensen op de pleintjes, dus mijn vrienden en ik wilden dat weer terugbrengen. We begonnen af te spreken op een veld dat destijds niet zo goed was, maar het lag wel het meest centraal voor iedereen om naartoe te komen. Langzaam maar zeker sloten steeds meer mensen zich aan. Persoonlijk ga ik er nu niet zo vaak meer naartoe, omdat ik een beetje een gymrat ben geworden, maar ik heb gehoord dat het inmiddels is uitgegroeid tot een groep van ongeveer dertig mensen die daar samenkomen.

IK HEB GELEERD OM DUIDELIJKER UIT TE SPREKEN WAT IK WIL

Een van de jongens met wie ik altijd ging basketballen, hij heet Marvin, heeft mij geïntroduceerd bij 3X3 Unites. Op een dag vroeg hij of ik met hem mee wilde naar een klein klusje: “misschien kun je daar zelf ook wel werken!” En zo is het begonnen. In het begin was ik een beetje nerveus voor de 3X3 Leader Course, omdat ik niet wist wat ik kon verwachten, maar zodra we begonnen, merkte ik dat ik me nergens zorgen over hoefde te maken. Petra is de coördinator van 3X3 Unites in Düsseldorf en zij gaf de cursus; ze is heel relaxed en aardig.

Ik had verwacht dat het zwaarder en moeilijker zou zijn dan het uiteindelijk was. We spraken buiten af op een veld, speelden basketball en kregen zelfs een paar kinderen zover om mee te doen. Het was een leuke ervaring, dus ik nodigde veel kids van de gym waar ik train uit om met mij en Marvin mee te doen bij Unites. We hebben ook een aantal toekomstige Leaders gevraagd, die nu hun Leader Course volgen, waaronder nog meer vrienden van mij.

Ik heb het gevoel dat 3X3 Unites, en basketball in het algemeen, mij veel over mezelf heeft geleerd. Door een teamsport te spelen heb ik geleerd om mijn eigen stem te laten horen, om me uit te spreken, duidelijker te zijn en zelfvertrouwen te hebben. Toen ik jonger was, vond ik het moeilijk om beslissingen te nemen voor een groep; meestal ging ik gewoon mee met wat iemand anders wilde. Maar omdat ik point guard speelde, moest ik degene zijn die besliste wat we deden en waar we naartoe gingen op het veld. Na verloop van tijd begon ik die rol ook in mijn eigen leven te vervullen. Ik ben er nog niet de beste in, maar ik word steeds beter in het kiezen van wat ík wil doen, in plaats van altijd mee te gaan in de keuzes van anderen.